Een tweede CI
Al sinds cochleaire implantatie in 2000 opgenomen werd in de basisverzekering zijn er ouders en volwassen doven die vragen om tweezijdige implantatie. Het College voor Zorgverzekeringen (CVZ) heeft vanaf het begin op het standpunt gestaan dat een tweede implantaat niet vergoed kan worden totdat de meerwaarde bewezen is.
Twee oren heeft meerwaarde
In de afgelopen jaren zijn talloze studies en publicaties verschenen, die wijzen in de richting van een meerwaarde. Zo heeft onderzoek bijvoorbeeld wel al aangetoond dat een tweede CI een duidelijke meerwaarde heeft in het richting horen en het horen in ruis. Toen het College in 2009 een nieuwe literatuurstudie liet doen, leek het erop dat het tij zou keren. Echter in november 2009 concludeerde het College dat het bewijs niet sterk genoeg was en dat tweezijdige implantatie nog steeds niet vergoed kon worden.
Met één oor kun je de richting van het geluid niet goed beoordelen. Dat is voor een gesprek in een rustige omgeving niet zo’n
probleem, maar bijvoorbeeld in een schoolsituatie wél. Een kind met één CI kan op zich goed leren praten, maar op school zal het gemiddeld
minder goed meekomen. De verwachting is dat ze minder snel ontwikkelen en een minder goede schoolcarrière doormaken, net als gewone
eenorige kinderen. Wij volgen deze kinderen nu om dit te onderzoeken.
Ad Snik, hoogleraar audiologie en hoofd van het CI-team van het UMC St Radboud in Nijmegen
Een vreemde situatie als je je er goed in verdiept en wel om meerdere redenen. In Nederland weet men al jaren dat horen met twee oren belangrijk is, daarom krijgen slechthorenden twee hoortoestellen aangemeten. Het is raar dat deze kennis niet betrokken wordt in de besluitvorming rondom tweezijdige implantatie. En zeker als je kijkt naar de situatie in de al ons omringende landen, België, Duitsland, Groot Brittannië, maar ook in bijvoorbeeld Frankrijk, Zweden, Noorwegen, Denemarken, Spanje, Oostenrijk etc. Daar wordt al jaren een tweede CI vergoed.
Ook heeft het Cochleaire Implantatie Overleg Nederland (CI-ON), het overlegorgaan waarin experts en onderzoekers van alle CI centra in Nederland zijn vertegenwoordigd een duidelijk standpunt rondom bilaterale CI geformuleerd. In dit standpunt geeft CI-ON een aantal groepen aan waarvoor zij een tweede CI belangrijk acht. Kinderen die geen of onvoldoende restgehoor hebben aan het oor dat niet geïmplanteerd is, vormen zo'n groep. Ook dit standpunt van CI-ON lijkt geen enkel gehoor te vinden bij het CVZ.
Ook heeft het Cochleaire Implantatie Overleg Nederland (CI-ON), het overlegorgaan waarin experts en onderzoekers van alle CI centra in Nederland zijn vertegenwoordigd een duidelijk standpunt rondom bilaterale CI geformuleerd. In dit standpunt geeft CI-ON een aantal groepen aan waarvoor zij een tweede CI belangrijk acht. Kinderen die geen of onvoldoende restgehoor hebben aan het oor dat niet geïmplanteerd is, vormen zo'n groep. Ook dit standpunt van CI-ON lijkt geen enkel gehoor te vinden bij het CVZ.
Zelfs de Geschillencommissie Zorgverzekeringen (SKGZ) heeft al een aantal keer ouders die een afwijzing aanvochten in het gelijk gesteld en hierover een bindend advies uitgebracht. Maar vooralsnog lijkt er in het standpunt van het CVZ niets te veranderen en blijft in Nederland de impasse rondom de vergoeding van een tweede cochleair implantaat bestaan.
De afgelopen twee jaar heeft de werkgroep bilaterale CI van OPCI (Onafhankelijk Platform CI) een zeer actieve rol gespeeld in de discussie rondom bilaterale CI. Zij schreef brieven aan de minister, aan het College voor Zorgverzekeringen, een petitie aan de Tweede Kamer, persberichten, artikelen in landelijke dagbladen. Ook woonde OPCI geschillencommissies bij, deed mee met een Netwerk uitzending, nam deel aan een bijeenkomst in het kantoor van het College met vooraanstaande wetenschappers en behandelaars en initieerde een actie van de VARA Ombudsman (zie voor een uitgebreid overzicht de informatie op www.opciweb.nl). Het resultaat? Aandacht in de media, veel begrip voor de acties, veel verontwaardiging bij het publiek.... maar geen verbetering van de situatie.
De afgelopen twee jaar heeft de werkgroep bilaterale CI van OPCI (Onafhankelijk Platform CI) een zeer actieve rol gespeeld in de discussie rondom bilaterale CI. Zij schreef brieven aan de minister, aan het College voor Zorgverzekeringen, een petitie aan de Tweede Kamer, persberichten, artikelen in landelijke dagbladen. Ook woonde OPCI geschillencommissies bij, deed mee met een Netwerk uitzending, nam deel aan een bijeenkomst in het kantoor van het College met vooraanstaande wetenschappers en behandelaars en initieerde een actie van de VARA Ombudsman (zie voor een uitgebreid overzicht de informatie op www.opciweb.nl). Het resultaat? Aandacht in de media, veel begrip voor de acties, veel verontwaardiging bij het publiek.... maar geen verbetering van de situatie.
De ombudsman en Kim Feenstra stellen de stand van zaken rondom de CI regelgeving aan de orde in het VARA programma.
